woensdag 12 december 2018 Home Zoek Contact Veel gestelde vragen Sitemap Print deze pagina  
 
 
 
Actueel
Nieuw op de site
Dossiers
Focus
Den Haag
Emancipatie algemeen
Varia
Servicepagina
Onze andere sites
 
 2004
 
 Naar de vorige pagina
 
 
 >  FOCUS  >  ONZE VROUW IN  >  NEW YORK
 >  2004 
ONZE VROUW IN NEW YORK - 2004
hspace=0
Ieder jaar vaardigt de Nederlandse Vrouwen Raad een vrouw af naar de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.

Dit jaar is dat Ine van Hoorn; in maart schreef zij op deze site een dagboek over haar voorbereidende ervaringen bij de Commission on the Status of  Women in New York. De resoluties en teksten die in deze Commissievergadering zijn voorbereid, zullen nu in de Algemene Vergadering in oktober moeten worden vastgesteld.

Ine van Hoorn maakt als ''vrouwenvertegenwoordiger'' deel uit van de niet-ambtelijke regeringsdelegatie die in oktober naar New York gaat.
Vanaf 5 oktober houdt zij op deze site een dagboek bij.
Ine van Hoorn (drs.F.T.E.) volgde een opleiding aan de Sociale Academie en is sociaal- en organisatie psycholoog. Zij heeft een lange betrokkenheid bij de vrouwenbeweging; zij was mede-oprichter van Vrouwenstudies en voorzitter van de Emancipatiecommissie aan de Leidse Universiteit en deed daar onderzoek naar vrouwenarbeid; was voorzitter van de Emancipatie Commissie van de VVAO; Secretaris van de Emancipatie Raad, Directeur Welzijn van de Gemeente Den Haag, Bestuurslid van OPZIJ en Voorzitter van Arachne (vrouwenlobby bureau voor de overheid). Sinds 1997 heeft zij haar eigen praktijk ''Ine van Hoorn Coaching en Consult''  (levensloopbaan-begeleiding, coaching en workshops op het gebied van persoonlijke groei en bewustzijnsontwikkeling).



27 oktober 2004

Laatste dagboek uit New York

Gisteren werd ik door de Militair Adviseur bij de Nederlandse Missie, Kolonel George Callenbach, aangesproken met de mededeling dat Nederland als eerste land een gender adviseur bij Defensie heeft! Tilly Stroosnijder is in die functie uitgezonden naar Kossovo (als ik het land goed heb onthouden). “We hebben er hard aan getrokken en zijn er blij mee en trots op”.

Vrijdagavond een lezing gehouden voor de Board of Directors van het Virginia Gildersleeve Fund op uitnodiging van Marian Nauta, die één van de boardmembers is. Virginia Gildersleeve, zat als enige vrouw in de Amerikaanse delegatie in de oprichtingsvergadering van de Verenigde Naties en heeft door een grote donatie dit Fonds doen oprichten. Veel projecten voor en door vrouwen in de VS en daarbuiten worden door het fonds gesteund. Het was alsof ik bij een vergadering van de NVR of de VVAO kwam: vooral oudere, goed opgeleide vrouwen die elkaar al lang kennen en actief samenwerken.In mijn, door een in Amerika wonende vriend in fraai Engels vertaalde, speech heb ik verteld over het CSW onderwerp ''De rol van jongens en mannen bij het bereiken van gendergelijkheid'' en over mijn ervaringen als delegatielid bij de VN. Men vond het boeiend om eens mee te kijken door mijn Europese bril. Het was voor mij interessant om te horen waar deze vrouwen zich mee bezighouden en druk over maken. Als het aan deze groep vrouwen ligt, zal President Bush niet worden herkozen…

Ik hoop dat mijn opvolgster, Mathilde van den Brink, volgend jaar positievere en meer hoopgevende berichten kan sturen dan ik over de rol die de VS spelen binnen de Verenigde Naties op het gebied van de positie en de (sexuele) rechten van vrouwen. Zolang nog iedere minuut ter wereld een vrouw sterft door zwangerschap of bevalling en de grote armoede en opleidingsachterstand van vrouwen hen in toenemende mate bloot stelt aan Hiv/Aids besmetting, is het schokkend, teleurstellend en bedroevend om mee te maken dat er ''moderne'' en rijke landen zijn, die hun hulp om ''principiële'' redenen onthouden.

De kennismaking met de onderwerpen van de VN en met de vele enthousiaste en bewogen mensen die er werken, hebben mij in mijn hart getroffen. Nog niet eerder ben ik in zo korte tijd zo intensief betrokken geraakt bij de grote problemen van deze wereld.

Dat vrouwen bedeeld worden met een onevenredig groot deel van de wereld-ellende is mij door dit drieweekse bezoek nog weer eens extra duidelijk geworden. De Nederlandse problemen met bv. ons ''glazen plavond'' zijn er even bij verbleekt.

Dank NVR en Nederlandse Missie bij de VN voor deze onvergetelijke ervaring.

Eind van dit jaar verschijnt mijn verslag over mijn verblijf bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in New York; het is dan te verkrijgen bij de Nederlandse Vrouwen Raad.

Met vriendelijke groet van Ine van Hoorn




New York, 21 oktober 2004

Een zeer korte vergadering over de resolutie Beiijng+10. Wordt uitgesteld tot een later tijdstip. Opmerkelijk is dat al in de voorgestelde tekst door het secretariaat wordt gezegd dat het mooi zou zijn als de Beiijng-teksten worden overgenomen! (mijn woorden) Het lijkt wel alsof men zich al bij voorbaat wil neerleggen bij de reactionaire opstelling van de Verenigde Staten. Ter toelichting: tijdens de CSW meldde de VS dat zij opnieuw willen onderhandelen over teksten over sexuele rechten, abortus en condoomgebruik. En om die redden wordt ernaar gestreefd om de oude teksten alleen te herbevestigen en niet opnieuw ter discussie te stellen. Ik zal de onderhandelingen over deze resolutie niet meer meemaken; jammer!

De discussie over de resolutie over de positie van vrouwen binnen de VN-organisatie is mogelijk nog korter. De streefcijfers zijn nog steeds niet gehaald, hoewel enige verbetering in aantal vrouwen in bepaalde/hogere functies is te constateren. Alle lidstaten worden aangemoedigd hun bijdrage te leveren. (Het is nl. vooral ook een zaak van de lidstaten die personeel naar de VN sturen).




New York, 20 oktober 2004

Vandaag een bezoek gebracht aan de Huairou Commission in Brooklyn. Ook nu is de tocht per metro interessant om het verschil in mensen en het verschil in rommel in metrostation en in de wijken te zien.

De Huairou commissie is een netwerk van grassroots vrouwenorganisaties en organisaties die geinteresserd zijn in dit werk. Ik praat met Jan Peterson; die al haar hele leven werkt voor en met vrouwen in grassroot organisaties. Haar boodschap is “Het gaat er nog steeds om dat vrouwen(groepen) zelfbewust worden en macht krijgen en denk daarbij vooral aan geinstitutionaliseerde macht. Op grassrootsniveau zijn we nog lang niet zover dat we kunnen gaan samenwerken met mannen, in ieder geval niet in een zelfde groep of organisatie; vrouwenbelangen worden zonder een institutioneel kader te snel ondergesneeuwd”.  Zij vertelt uitvoerig over het gevaar van het professionaliseren van grassroots-vrouwenwerk, hoe de strijdbaarheid verdwijnt.

Ook op dit gesprek kom ik in mijn rapport terug.


New York, 19 oktober 2004

Vandaag een paneldiscussie bijgewoond over De rol van de burgermaatschappij bij de preventie van oorlogsconflicten in Afrika. In tegenstelling tot de meeste statements en/of voordrachten, die worden opgelezen van papier, hoorde ik nu 2 Afrikaanse mannen in spreektaal een enthousiast en bewogen pleidooi houden. ‘Wij komen uit de landen waar nu oorlog is en wij weten waarover wijpraten’.

Daarna een kort bezoekje aan de Algemene Vergadering (plenair) gebracht, waar statements werden uitgebracht op basis van het rapport van de Secretaris Generaal over Nieuw partnerschap voor de ontwikkeling van Afrika. Hier weer het nogal monotoon voorlezen van ongetwijfeld goede, maar mij niet inspirerend toespraken. Het meest interessant is het rapport; dze statements voegen daaraan (meestal) niet veel aantoen....

In de middag een afspraak met James Lang van FVPF (Family Violance Prevention Fund) over zijn werk met mannen en jongens om geweld tegen vrouwen te stoppen en voorkomen. Hij heeft een interessante methode en toolkit ontworpen, die volgende week

op het web te vinden is. In mijn verslag dat eind van dit jaar uitkomt, vertel ik er uitgebreider over. Ik kan dan ook iets meer vertellen over nederlandse belangstelling om aan dit internationale initiatief mee te doen.

’s Avonds over Broadway gelopen van 51e straat tot aan Times Square: steeds weer overweldigend al die lichtreclames en bewegende beelden! Indruk maakte een heel groot bord waarop de kosten van de Irak oorlog tot nu toe per seconde worden aangegeven. In razende vaart tellen de dollars door.




New York City, maandag 18 oktober 2004

Gisteren, zondag, 2 kerken in Harlem bezocht; na een uur in de rij te hebben gestaan toch geen plaats kunnen krijgen in de Abbessynian Baptist Church (kom daar in Nederland maar eens om!).

Wandelen door Harlem is veilig en gezellig; de straten zijn echter nog wel vies en zeker niet zo brandschoon als in de Middle East Side waar ik gehuisvest ben.

Een lunch met Arjan Hamburger (Plv.PV.) en Koen Davidse. We ‘evalueren’ ons bezoek en de nieuwe opzet van het programma van de niet-ambtelijke delegatie. Unaniem zijn we positief: de groep gezamenlijk in een vaste periode te ontvangen heeft voordelen voor beide partijen. Het strakke, goed gevulde en informatieve programma wordt gewaardeerd.

We doen enkele aanbevelingen voor volgend jaar.


New York City, vrijdag 15 oktober 2004

Vandaag aandacht voor VN-budgetten (5e Commissie), de verkiezing van 5 niet-permanente leden van de Veiligheids Raad en de Persvoorlichting van de VN (UNDP).

Nederland is wat de reguliere, vaste bijdrage voor de kosten van de VN-organisatie met 1,69% (= 24,3 miljoen) de 12e contribuant aan de VN.

Daarnaast is er nog de vaste bijdrage van 1,69% aan vredesoperaties en tribunalen. (Er zijn veel landen die deze bijdrage al meerdere jaren niet betaald hebben om principiele redenen....)

De fondsen, programma’s en gespecialiseerde organisaties (Unifem, Unicef, etc) leven van de vrijwillige bijdragen van lidstaten; er gaat in deze organisaties heel veel geld om. Nederland draagt zeer substantieel bij en is voor vele landen een voorbeeldland.

De Verkiezing in de VR is een strak geregisseerde, maar totaal niet verrassende aangelegenheid: 5 candidaten voor 5 plaatsen (ieder lidstaat komt een keer aan de beurt). Maar: de dozen waarin de stembiljetten worden opgehaald, worden eerst aan de zaal getoond om te tonen dat ze leeg zijn ...




New York City, 14 oktober 2004
  • ICPD+10 (10e verjaardag van de Interntionale Conferentie over Bevolking en Ontwikkeling in Cairo.

Motto: Minder ideologie - Meer realiteit. Minder lippendienst - Meer geld.

Om 10.00 uur spreekt de speciale afgezant van de EU, Hans van den Broek, in de Algemene Vergadering. Een indrukwekkende speech, waarvan ‘iedereen’ in Nederland zou moeten horen! Hierover gaat het dus wereldwijd als we over genderkwesties spreken!

Denk je eens in, waar gaat het over:

  • Iedere minuut sterft er een vrouw door zwangerschap of bevalling, waarvan 400 vrouwen als gevolg van een gevaarlijke en onwettige abortus en iedere minuut wordt er in de wereld een moederloos kind geboren; van den Broek noemt dit een van de duidelijkste tekenen van gender-ongelijkheid.
  • 10 jaar geleden tijdens de Cairo Conferentie werden 20 miljoen mensen met HIV/AIDS besmetting geschat; dat aantal is nu in ieder geval verdubbeld. Per dag komen er 14.000 HIV besmettingen bij, waarvan vrouwen nu de helft of meer uitmaken en het grootste deel van die besmettingen is sexueel. (En dan zegt Het Vaticaan recentelijk dat condooms slect voor de gezondheid zijn! zegt Minister Saklin van Zweden in haar speech na Vd Broek).
  • In Afrika ten zuiden van de Sahara zijn momenteel maar 4,6 condooms per jaar per man beschikbaar......
  • !!! Van den Broek kondigt aan dat in 2004 de bijdrage die de VS heeft ingetrokken voor reproductieve gezondheid door de EU landen zal worden opgebracht in de vorm van een contributie aan het Bevolkingsfonds van 75 miljoen Dollar. (Goed werk en compliment aan de Nederlandse Missie in het kader van het EU-voorzitterschap).
  • Voor 1 miljoen Dollar kunnen de volgende menselijke tragedies worden voorkomen, aldus Van den Broek in zijn speech:
    • 360.000 onbedoelde zwangerschappen
    • 150.000 abortussen
    • 800 moeders die sterven
    • 11.000   kindersterfgevallen
    • 14.000  sterfgevallen van kinderen onder 5 jaar.
       
  • Voorbreidingen voor de Resolutie over eerwraak

Tussen de middag een "informal meetig" over de tekst van de eerwraak-resolutie, die dit jaar ivm ons voorzitterschap zal worden ingediend door Verenigd Koninkrijk en Turkije.

Een positieve discussie met merendeels positieve bijdragen en een grote betrokkenheid.

USA en Vaticaan willen zich nog beraden over sommige teksten, zoals ‘reproductieve en sexuele gezondheids services’. De Engelse secretaris doet veel moeite om aan alle bezwaren uit deze hoek constructieve aandacht te geven.

Discussie over "potentieel"slachtoffer van eerwraak (dit is kennelijk voor sommige landen een beladen woord en bovendien verschilt dit ook nog per land). Volgens de secretaris is het een slachtoffer waarop nog niet de wraak (moord) is gepleegd, maar dat al wel ‘veroordeeld’ is of waarvan men weet dat zij "veroordeeld gaat worden". Deze vrouwen dienen met name beschermd te worden.

De resolutietekst is bijna gereed en zal waarschijnlijk nog eenmaal besproken gaan worden.

  • 3e Commissie.

Een aantal resoluties worden  bij hamerslag herbevestigd......

Daarna weer een aantal statements van landen. Positieve teksten, maar niet boeiend om daarop hier in te gaan.




New York City, 13 oktober 2004
  • Vergadering van de 3e Commissie over Advancement of Women

Tot over twaalven wordt de ochtend in beslag genomen door een discussie over het al/niet uitnodigen van speciale rapporteurs over Vrouwenhandel, Geweld tegen vrouwen, etc. Is er budget voor de reis naar New York? Zijn de rapporteurs eigenlijk wel officieel benoemd? En dat soort kwesties. Uiteindelijk wordt besloten dat er 5 rapporteurs zullen worden uitgenodigd  en dat in een later stadium zal worden gesproken over betere criteria en procedures.
Veel ineffectief heen-en-weer-gepraat; de voorzitter draagt ook weinig bij aan samenvatten en voorstellen-doen om de zaak wat te sturen. Het is voor mij een confrontatie van de negatieve kant van de manier van besluitvormen hier bij de VN: er wordt net zolang doorgepraat tot geen van de lidstaten meer het woord vraagt.
 
Koen Davidse spreekt namens de EU, de Kandidaat-EU landen en nog een aantal andere lidstaten. Hij noemt het belang van CEDAW (Convention on the Elimination of all forms of Discrimination Against Women), die nu door 90% van de lidstaten wordt ondersteund. Hoewel nu 25 jaar oud, is CEDAW nog steeds van actueel belang.
Hij noemt 2 belangrijke EU-onderwerpen, die gerelateerd zijn aan CEDAW: Werkgelegenheid en Geweld.
In Lissabon is afgesproken dat in 2010 60% van de vrouwen op de arbeidsmarkt zal werken en hij somt op wat er zoal nog moet gebeuren om dit streefcijfer te halen.
In Rotterdam is in juli van dit jaar op de ministersconferentie besloten dat er een verkennende studie zal worden gedaan naar de mogelijkheid van een gezamenlijk EU-actieprogramma ter pereventie en bestrijding van voor meisjes en vrouwen gevaarlijke traditionele praktijken. Geweld tegen vrouwen, en vooral huiselijk geweld is een EU prioriteit.

  • Feestelijke viering van 25e verjaardag van CEDAW

Een verjaardag om aandacht aan te besteden!
Een prachtige en indrukwekkende lijst van sprekers en spreeksters, waaronde een aantal oud-voorzitsters, de gouverneur van Nieuw Zeeland en Angela King.
Maar wat een saaie middag. Ieder leest een speech op en er wordt een keer gelachen.
Door de voorzitters wordt de geschiedenis nog eens in kaart gebracht; het is belangrijk dat de vrouwenbeweging haar geschiedenis schrijft en een historischbesef genereert, maar dan wel inspirend!
Hoe kan nu op deze manier bij jonge vrouwen (en mannen) belangstelling en enthuisiasme worden gewekt?
Belangrijk is de opmerking dat de Veiligheids Raad nog nooit een beroep op vrouwen heeft gedaan. Ik zal daar in mijn rapport tzt op terugkomen.

Een huiveringwekkend voorbeeld van discriminatie

Bani Dugal (Directeur van NGO Committee) roept een recente gebeurtenis in Pakistan in de herinnering om aan te geven hoe dringend nodig de CEDAW nog steeds is. Een jonge vrouw, Mukhnaran Bibi, wordt voor een misdaad die zij niet heeft gepleegd veroordeeld tot een groepsverkrachting in haar dorp en moet daarna naakt en ten aanschouwe van 300 dorpsgenoten naar huis lopen......

 
Onze senator en mede-delagetielid Ing Yu Tan voert dan als eerste het woord tijdens het debat met de zaal. Zij signaleert de afnemende belangstelling in Nederland van (jonge) vrouwen voor genderzaken en de geringe bekendheid van VNactiviteiten op dit gebied in bredere kring. Ik ben het met haar eens dat als je hier in verbinding staat met de wereld, het bijna onmogelijk is om afzijdig te blijven! Het zou goed zijn in Nederland meer en actiever bekendheid te geven aan al het VN werk in de verschillende landen en programma's.



[ Pagina: 1 2 3  >>>]