dinsdag 15 oktober 2019 Home Zoek Contact Veel gestelde vragen Sitemap Print deze pagina  
 
 
 
Actueel
Nieuw op de site
Dossiers
Focus
Den Haag
Emancipatie algemeen
Varia
Servicepagina
Onze andere sites
 
 16
 
 Naar de vorige pagina
 
 
 >  FOCUS  >  DISCUSSIES  >  MAG AART JAN HE...
 >  BIJDRAGEN 11 - 20  >  16 

Sophie Zijlstra

Open brief aan Aart Jan de Geus


Geachte Heer De Geus, Beste Aart Jan,

Langs deze weg wil ik je feliciteren en bedanken. Ik wil je feliciteren met het afronden van de emancipatie van autochtone vrouwen al zo snel na je aantreden. Ik wil je bedanken voor het hardop uitspreken van een mening die je ongetwijfeld niet alleen met je achterban deelt maar met héél veel andere mannen in Nederland.

''Want kinderopvang is in de samenleving van vandaag vanzelfsprekend'', zei je zaterdag 15 november j.l. in je toespraak ter gelegenheid van 25 jaar emancipatiebeleid in Rotterdam.

''De aanwezigheid van vrouwen op vrijwel alle plekken in de samenleving is nagenoeg vanzelfsprekend'', heb je ook mooi gezegd. Alleen dat woordje nagenoeg ritselt.

''De vrouw van vandaag is even goed opgeleid als de man. Maar ze werkt minder dan hij. Ze vervult veel vaker kleine deeltijdbanen'', helemaal waar, mijn complimenten aan je tekstschrijvers. Het zijn geen deeltijdbanen die de meeste vrouwen in onze samenleving vervullen (3 à 4 dagen per week) maar kleine deeltijdbanen (1 à 2 dagen per week). Het laat zich raden op welk niveau deze banen zich afspelen.

Je laat je niet uit het veld slaan en vervolgt je speech met de woorden: ''Maar ook al zijn er weinig vrouwen in topposities en al is het werk tussen man en vrouw niet altijd gelijkwaardig verdeeld, er is in de vorige eeuw wel een proces in gang gezet dat niet te stoppen is. Vrouwen zullen meer gaan werken en ze zullen aan de top komen''.

Vrouwen zullen meer gaan werken en ze zullen aan de top komen. Dat is een mooie gedachte waar ik graag wat langer stil bij wil blijven staan dan u dat afgelopen zaterdag zelf deed. Tot mijn niet geringe verbazing vervolg je de speech door over te gaan op een ander aspect van emancipatie, namelijk de emancipatie van allochtone mannen en vrouwen! Je constateert een aantal aandachtspunten waarvan je vervolgens niet zegt wat de politiek in het algemeen en jij in het bijzonder van plan is daar aan te gaan doen.

Het is een duidelijke stellingname van het kabinet Balkenende Twee, Aart Jan: ''Jullie hebben je crèches, jullie zijn goed opgeleid, jullie krijgen kansen; nu moeten jullie ophouden met zeuren, Dames!''

Maar ... wat is er dan precies terechtgekomen van de gedachte dat emancipatie van de vrouw zou leiden tot gelijkwaardigheid tussen man en vrouw? Hoe komt het dan dat de emancipatie van de vrouw geleid heeft tot deelname van vrouwen aan het arbeidsproces met kleine deeltijdbanen? Hoe komt het dan dat er zo veel relatief jonge vrouwen in de WAO belanden? Omdat ze het niet aankunnen? Omdat ze het niet kunnen bolwerken? Ze hebben er toch zèlf voor gekozen?

Weet je waar ze voor kozen, Aart Jan, de dag dat de anticonceptie de prullenbak inging? Ze kozen ervoor om samen met hun partner een kind groot te brengen, ze kozen voor een gelijke verdeling van de werk- en zorgtaken, ze dachten dat beide partijen evenveel zouden inleveren.

En daar gaat het mis. Ze dachten dat beide partijen evenveel zouden inleveren en dat gebeurt niet of heel minimaal. Kijk bijvoorbeeld eens naar het kraamverlof en het ouderschapsverlof dat mannen mogen opnemen na de geboorte van hun kind. Wordt er wel eens onderzocht hoeveel mannen er daadwerkelijk gebruik van maken? Hoeveel mannen zijn er niet die het verlof niet opnemen uit angst voor de consequenties die dat zal hebben voor hun carrière?

Wat ik eigenlijk aan jou wil vragen, Aart Jan, en de rest van de mannenbroeders in Nederland:
Wordt het niet eens tijd, Heren, dat jullie je aandeel in de emancipatie gaan leveren? Dat jullie minimaal een dag per week de zorgtaak gaan uitvoeren? Dat jullie op je werk zeggen:

''Ik ga korter werken want dat heb ik zo afgesproken met mijn partner toen we besloten dat we graag kinderen wilden''.
Emanciperen doe je samen, het is even wennen maar wel waar.

Ik ben niet zo naïef om te denken dat het beleid zal veranderen, Aart Jan. Ik vind wel dat er in een volgend kabinet weer een staatssecretaris voor Emancipatie en Familiezaken moet komen. Ik hoop dat vrouwen zich realiseren dat de strijd nog lang niet gestreden is, ook al wil de politiek ons en zichzelf dat doen geloven.

Mag ik tot slot nog onbescheiden zijn, Aart Jan, en vragen wat mevrouw de Geus van je speech vindt? Of deel jij de werk- en zorgtaken voor de jonge Geuzen volledig met je vrouw? Als dat zo is, heb ik niets gezegd.

2 december 2003