woensdag 17 juli 2019 Home Zoek Contact Veel gestelde vragen Sitemap Print deze pagina  
 
 
 
Actueel
Nieuw op de site
Dossiers
Focus
Den Haag
Emancipatie algemeen
Varia
Servicepagina
Onze andere sites
 
 Nr. 08
 
 Naar de vorige pagina
 
 
 >  VARIA  >  BERICHTEN  >  2003
 >  MAART  >  NR. 08 

Leiden, 21 maart 2003


HET PERSOONLIJKE IS POLITIEK door de ogen van Hedy d'Ancona
5 april tm 5 oktober 2003 in het Rijksmuseum voor Volkenkunde, Leiden


De afgelopen vijf jaar was Hedy d'Ancona voorzitter van de Raad van Toezicht van het Rijksmuseum voor Volkenkunde in Leiden. Ter gelegenheid van haar afscheid is haar gevraagd een tentoonstelling samen te stellen. Onder de titel

HET PERSOONLIJKE IS POLITIEK

is met foto's, brieven, tijdschriften, videofragmenten, posters en kunstwerken een bijzondere expositie tot stand gekomen waarin Hedy d'Ancona haar drijfveren en overtuigingen op krachtige wijze verbeeldt. De tentoonstelling bestaat uit drie delen.

Het eerste deel 'Het persoonlijke is politiek' gaat over de jaren '60 en '70 waarin de slogan voor het eerst werd gebruikt. Allerlei emancipatorische bewegingen kwamen op en samen met Joke Kool-Smit richtte d'Ancona de actiegroep Man Vrouw Maatschappij op. De achterliggende gedachte was dat zelfbeschikking, onafhankelijkheid en keuzevrijheid van de vrouw zou moeten worden afgedwongen via de politiek. Tot die tijd was het politieke standpunt dat de meeste onderwerpen die te maken hadden met 'familiezaken' behoorden tot de privé-sfeer. Van overheidswege was hiermee nauwelijks bemoeienis en dat wilden emancipatiebewegingen voortaan anders geregeld zien.

Gedurende de rest van haar loopbaan heeft d'Ancona voortdurend die slogan om willen zetten in praktische daden. Het tweede deel is getiteld ''Het persoonlijke wordt politiek''. Hier betoogt d'Ancona dat drijfveren en visies van mensen worden bepaald door hun persoonlijk leven. Ze stelt dat het toeval een grote rol speelt: heel makkelijk had je 'de ander' kunnen zijn, degene die leeft in volkomen andere omstandigheden. Iets dat ook zeker op haar leven van toepassing is. Ook d'Ancona's blik op de wereld is ingekleurd door haar afkomst. Ze heef het altijd als haar missie gezien om solidair te zijn met de ander. Twaalf geportretteerden maken duidelijk hoe deze stelling op hen van toepassing is. Het zijn onder anderen: Sylvia Borren (directeur van de NOVIB), Werner Bloch (overlevende van de concentratiekampen uit de Tweede Wereldoorlog), Jeltje van Nieuwenhoven (politicus), John Leerdam (politicus en voormalig directeur van theater Cosmic) en Ed van Thijn (oud-politicus en voormalig burgemeester van Amsterdam).

Persoonlijke ervaring en de blik op de  buitenwereld zijn naadloos verweven in kunst en cultuur. In de jaren '60 had je het verschijnsel feministische kunst, met woede, frustratie en vol ongeneerde uitdaging over de situatie van vrouwen in het algemeen en die van vrouwelijke beeldende kunstenaars in het bijzonder. Die fase is voorbij. Voorts stelt d'Ancona dat vrouwenkunst en mannenkunst niet bestaan. Alleen de blik is anders. Kunstwerken van Aad Veldhoen, Maja van Hall, Mattijs Werner en Jane Vanessa Phaff laten verschillende visies op de vrouw zien.

In deel drie gaat het om 'Politiek wordt persoonlijk', de actuele tendens die d'Ancona schetst.  De optimale verpersoonlijking van de partij-idealen moet overkomen via de massamedia. Soundbites en one-liners. Imago's en uitstraling. Kortom de persoon van de politicus tijdens allerhande tv-optredens van politici lijkt hun boodschap naar de achtergrond te verdringen.

Het thema van de tentoonstelling staat centraal  op 6 april  in een ronde-tafeldiscussie in het museum. Vanaf 16.00 uur zullen onder leiding van Hedy d'Ancona een aantal vrouwen, feministen en politici waaronder  Ayaan Hirsi Ali, Edith Mastenbroek, Jeltje van Nieuwenhoven en Sylvie Raap antwoorden proberen te formuleren op de volgende vragen: Is het uit en afgelopen met de feministische strijdpunten van weleer en/of met de vrouwenemancipatie in het algemeen? Zo nee, wat zijn de onvervulde wensen en eisen; wat de nieuwe doelstellingen voor herverdeling van macht, zorg en betaalde werk; voor gelijkheid? En wat is de vorm, de strategie, om die eisen ingewilligd te krijgen? Moet dat via de formele politiek of via buitenparlementaire actie, via de media en internet of via de straat? Via de individuele benadering of door collectie campagne?

HET PERSOONLIJKE IS POLITIEK- door de ogen van Hedy d'Ancona (5 april tm 5 oktober 2003) Rijksmuseum voor Volkenkunde, Steenstraat 1, postbus 212, 2300 AE Leiden T 071 5168 800, www.rmv.nl, info@rmv.nl Openingstijden: dins- tm  zondag 10-17 uur. Maandagen gesloten. Entree: 6,50/3,50/gratis. MJK geldig