dinsdag 12 november 2019 Home Zoek Contact Veel gestelde vragen Sitemap Print deze pagina  
 
 
 
Actueel
Nieuw op de site
Dossiers
Focus
Den Haag
Emancipatie algemeen
Varia
Servicepagina
Onze andere sites
 
 Nr. 04
 
 Naar de vorige pagina
 
 
 >  VARIA  >  BERICHTEN  >  2003
 >  FEBRUARI  >  NR. 04 

'FEM.DOC' - Een documentaire waarin twee generaties feministen elkaar en zichzelf tegenkomen. De geschiedenis en het elan van feminisme: waar gaat dat heen?

zaterdag 8 maart 2003
Volkshuis, Apothekersdijk 33a, Leiden
tel. 071-5149180.
Het is ongeveer 10 minuten lopen van Leiden CS.
Start van de film 20.30 uur.


Documentaire: 'Fem.doc'
Duur: ca. 47 minuten
Naar een idee van Maartje Liebregts en Josien Pieterse
Regie: Josien Pieterse,  Maartje Liebregts en Cas Bool (beeldregie)
Camera: Cas Bool
Montage: Obbe Verwer
Productie: Josien Pieterse en Cas Bool
Muziek: Rymke en Weia
Grafische vormgeving: Saskia van der Zanden en Bregt Balk



Acht maanden geleden begonnen wij, Maartje Liebregts en Josien Pieterse, op eigen initiatief aan een onderzoek naar de erfenis van de Tweede Feministische Golf. Als studenten vrouwenstudies kregen wij regelmatig te maken met de vooroordelen over het feminisme en de negatieve beeldvorming rond de Tweede Golf. Voor onze studiekeuze moesten we ons dikwijls legitimeren. Inmiddels zijn we afgestudeerd of in de eindfase van onze studie. We vonden het tijd voor een onderzoek naar de achtergronden van deze beeldvorming. Onze speurtocht naar achtergronden van de beeldvorming over het feminisme kreeg de vorm van een beeldverhaal. We kozen voor film om de omstreden beeldvorming over feminisme te nuanceren. Met het zien van de betrokkenheid van de geïnterviewden bij het onderwerp en het horen van persoonlijke verhalen en ervaringen uit de jaren zeventig willen we een discussie op gang brengen. Waar ging het mis? Vervolgens gaan we in de film op zoek naar nieuwe initiatieven. Hoe denken zij over de Tweede Golf en durven zij zich nog feminist te noemen? Tot slot laten we de twee generaties een dialoog aangaan. Hiermee plaatsen we de nieuwe initiatieven in een historische context. We stellen onszelf de vraag of er een nieuwe golf bestaat en hoe die eruit ziet. Belangrijke thema’s van de Tweede Golf, zoals de verdeling van arbeid en zorg of vrouwen en beeldvorming, blijken nog even actueel. Deze worden door jongeren aangevuld met nieuwe thema’s zoals ‘womanism’ en kritiek op de witte vrouwenbeweging, de problematisering van mannelijkheid en de rol van gender in de informatie technologie.

Korte samenvatting van de film:
De selectie van personen valt uiteen in twee categorieën. De eerste groep vrouwen waren actief in de jaren zeventig tijdens de Tweede Feministische Golf. Zij beschrijven de opkomst en geschiedenis van de beweging. Petra de Vries en Saskia Poldervaart waren beiden al vroeg actief betrokken bij de ludieke actiegroep Dolle Mina. Hedy D’Ancona was mede-oprichtster van het feministisch weekblad Opzij en de organisatie Man-Vrouw-Maatschappij (MVM), die langs bestuurlijke weg veranderingen trachtte te realiseren. Rymke vertegenwoordigt de vrouwen uit de radicalere jaren tachtig met de opkomst van de vrouwenhuizen en de praatgroepencultuur. Met de uitwisseling van persoonlijke ervaringen gingen zij veel verder dan de objectieve constatering dat vrouwen een achterstand hadden op mannen. Zij beschrijft de toenmalige noodzakelijkheid en positieve aspecten van organisaties waar alleen vrouwen bij betrokken waren. De verhalen van de eerste groep vrouwen worden ondersteund door archiefmateriaal. Foto’s en filmmateriaal van de eerste Dolle Mina acties: bezettingen bij Nijenrode en het damesweekblad Margriet, oude Opzij’s en een foto van het woord ‘Pottenpracht’ gevormd door vrouwen op het Domplein in Utrecht moeten de verhalen van de feministen tot leven brengen.

De tweede groep bestaat uit jonge vrouwen en mannen, die zich al dan niet feministisch noemend, op verschillende terreinen bezig houden met de positie van vrouwen en mannen in de maatschappij. Halina is actrice en merkt tijdens haar werk dat de meeste sleutelposities in de theaterwereld worden bekleed door mannen. Zij heeft zich nooit feministe genoemd, maar komt tijdens de film tot de conclusie dat zij het wellicht wèl is. De Genderchangers zijn een club meiden die de vanzelfsprekende associatie tussen techniek en mannelijkheid willen doorbreken, door vrouwen vertrouwd te maken met computers. Zij zijn een voorbeeld van een nieuwe sociale beweging, niet meer aan een vaste locatie gebonden maar via internet georganiseerd over verschillende continenten. Wij volgen hen terwijl ze een congres voorbereiden voor meiden in de kustplaats Pula, Kroatie. Babs organiseert het podium voor dichters, Palabras, in Paradiso. Hoe het voelt om een zwarte vrouw te zijn beschrijft zij in haar gedichten. Zij verwoordt daarmee een belangrijke kritiek op het feminisme als zijnde een te eenzijdig ‘witte’ beweging. Tot slot Jens en Claus. Twee jongens die zich beperkt voelen in de rol die de samenleving mannen oplegt. Zij noemen zich feministisch in die zin dat er meer ruimte moet zijn voor genderoverschrijdend gedrag voor zowel mannen als vrouwen.

De film wordt afgesloten met een ontmoeting tussen alle deelnemers aan de film: jong en oud door elkaar. Samen bekijken we de film en iedereen krijgt de mogelijkheid om te reageren op de documentaire. Zij worden opnieuw gefilmd en hun reacties worden door de film heen gevlochten. Zo krijgt je het gevoel van een verhaal in een verhaal.