woensdag 19 juni 2019 Home Zoek Contact Veel gestelde vragen Sitemap Print deze pagina  
 
 
 
Actueel
Nieuw op de site
Dossiers
Focus
Den Haag
Emancipatie algemeen
Varia
Servicepagina
Onze andere sites
 
 Redactioneel
 
 Naar de vorige pagina
 
 
 >  FOCUS  >  GENDERMAINSTREAMING  >  COMMENTAREN EN ...
 >  REDACTIONEEL 
Voorwoord | Reacties op de tussenrapportages VCE (december 2005)
en de reacties van kabinet en vakministers (februari 2006)

Dit artikel maakt deel uit van een rubriek over gender mainstreaming in het beleid van de rijksoverheid.
Zie de openingspagina van deze rubriek.



VOORWOORD

Een onafhankelijke Visitatiecommissie Emancipatie is uniek in de wereld. Alle reden dus voor de redactie van emancipatie.nl om bij het verschijnen van de Tussenrapportages van de VCE (december 2005) en de reacties daarop van het kabinet en de vakministers (februari 2006) commentaar te vragen aan een aantal deskundigen op het terrein van gender mainstreaming.
Mieke Verloo, Mineke Bosch en Petra Meier hebben op dat terrein alle drie hun sporen verdiend: met onderzoek – in binnen- en buitenland -, met het geven van trainingen aan o.m. ambtenaren – idem – en ook door zelf “met de poten in de modder te staan”. Ze zijn niet alleen onderzoekers, maar ook ervaringsdeskundigen.

De VCE is, zoals de titel van haar rapport:
“Dat moet echt beter”
al aangeeft, behoorlijk kritisch. Ministeries doen weinig. Men beschikt zelf niet over veel expertise, en maakt vrijwel geen gebruik van externe expertise. Ambtenaren hebben onvoldoende zicht op het belang dat ministers hechten aan de emancipatieinvalshoek. Er is meer politieke sturing nodig.

Verloo en Bosch tonen grote waardering voor het werk dat de VCE heeft verzet, niet alleen inhoudelijk maar ook wat betreft de werkwijze en strategie. Zij herkennen en onderschrijven de kritiek. Wel plaatsen ze enkele kanttekeningen, en stellen ze vragen. Wat is gender mainstreaming nu precies in de ogen van de VCE? Hoe verhoudt zich dat tot emancipatiebeleid? Hoe kijkt de VCE naar de verhouding tussen gendermainstreaming – emancipatiebeleid – diversiteitsbeleid ? Hoe ziet de VCE de rol van de vrouwen- en emancipatiebeweging? Bosch vindt dat althans op het terrein van onderwijs en wetenschap het oordeel van de VCE iets positiever had kunnen zijn. Petra Meier, kijkend vanuit de realiteit in België, is vooral nuchter: de Visitatiecommissie werd destijds met grote ogen onthaald, maar van haar resultaten wordt nu niet echt opgekeken. “Daar gaat ons rolmodel !”, verzucht ze. Want België beschouwde evenals veel andere landen, Nederland tot nu toe als gidsland emancipatie. In België zelf, wijs geworden door de ervaringen met rapportageverplichtingen, wordt het accent nu verlegd naar concrete resultaten van beleid.

Wat in de commentaren vooral opvalt, is de kritiek op de wijze waarop kabinet en vakministers de bevindingen van de Commissie behandelen. Dat liegt er niet om. De kwalificaties daarvan variëren van “constructieve dialoog” tot vooral “arrogant”, “bot” en zelfs “een absolute aanfluiting”. Verloo en impliciet ook Bosch vragen zich af, waarom je een serieuze commissie aan het werk zet om je er vervolgens van af te maken met “een paar dooddoeners en bętises”.

Is dat ook niet precies de vraag die in het overleg tussen Tweede Kamer en kabinet aan de orde is? Ofwel: zijn deze reacties de voorbode van de manier waarop kabinet en vakministers met de eindrapportage van de Visitatiecommissie zullen omgaan? Of is deze “tussenstand” juist het moment om vanaf nu te besluiten tot een werkelijk serieuze omgang met het werk en de bevindingen van de VCE?

Wij hopen dat de commentaren van deze drie gerenommeerde vakdeskundigen in ieder geval een constructieve bijdrage leveren aan de discussie over de toekomst van het emancipatiebeleid.



Carien Evenhuis
redactie emancipatie.nl