maandag 25 maart 2019 Home Zoek Contact Veel gestelde vragen Sitemap Print deze pagina  
 
 
 
Actueel
Nieuw op de site
Dossiers
Focus
Den Haag
Emancipatie algemeen
Varia
Servicepagina
Onze andere sites
 
 Anja Paap
 
 Naar de vorige pagina
 
 
 >  FOCUS  >  EMANCIPATIE AGE...  >  OPINIES
 >  ANJA PAAP 
De top-drie emancipatie-onderwerpen 2003 van:

Anja Paap
EQUA Leeuwarden

 

 

  1. Evenredige politieke participatie van vrouwen, ook allochtone vrouwen
  2. Aandacht en faciliteiten voor het emancipatieproces van allochtone vrouwen
  3. Meer Haagse aandacht voor emancipatie op het platteland

 

Ad 1 Evenredige politieke participatie van vrouwen, ook allochtone vrouwen

De streefcijfers voor de participatie van vrouwen in de politiek worden niet gehaald. De voorzichtige klim van de afgelopen jaren is met de Gemeenteraadsverkiezingen en de Tweede Kamerverkiezingen van 2002 tot stilstand, en zelfs tot achteruitgang verworden. Ondanks alle intenties binnen en buiten de politiek. Ondanks alle goede wil, alle actie en alle voorkeursstemmen. Ondanks alle vrouwen die het gewoon doen.
Ik geloof niet meer in het mooie streven, en ook niet meer in de manier waarop we dat met streefcijfers vormgeven. Het lukt niet, het duurt veel te lang. Een paar excuus-truussen is nog wel te realiseren, maar 50% vrouwen op de lijst niet.
Er is m.i. nog maar één manier: een wettelijke verplichting 50/50. Daar zullen zeker de juiste vrouwen voor worden gevonden: partijen kunnen het zich immers niet veroorloven om voor de helft te weinig capabele mensen op te voeren. 50% vrouwen betekent dat ze een belangrijke macht kunnen vormen Ze kunnen dusdanig hun stempel op de politiek drukken, dat de politiek óók voor vrouwen een blijvend boeiende en uitdagende omgeving is. Een omgeving waarin vrouwen met politieke ambities hun betrokkenheid bij onze samenleving kunnen vormgeven. Invoering van een wettelijke verplichting zal weliswaar de nodige discussie opleveren, maar na een paar jaar hoor je er niets meer over: dan is het eindelijk echt normaal, vrouwen in de politiek. En komt het met die normen en waarden discussie ook nog goed.

Ad 2. Aandacht en faciliteiten voor het emancipatieproces van allochtone vrouwen

Emancipatie van allochtone vrouwen is van groot belang. Emancipatie is echter een proces, en dat dwing je niet zomaar af. En al helemaal niet als emancipatie wordt ingezet als instrument tot integratie, zoals het de laatste tijd door de politiek voorgesteld wordt. Emancipatie is geen instrument. Emancipatie is -net als integratie- een proces dat je op allerlei manieren kunt stimuleren en versterken. Daar hebben we in Nederland ervaring mee. Maar die ervaring betekent ten hoogste een methodische voorsprong voor de allochtone vrouwen zelf. Het emancipatieproces zelf zal niet sneller gaan dan betrokkenen daadwerkelijk aan kunnen. Culturele achtergrond, leeftijd, persoonlijkheid, leefomgeving en geschiedenis van de bevolkingsgroep spelen daarin een cruciale rol. De leefomgeving (het “geëmancipeerde” Nederland) als enig uitgangspunt nemen en als (op korte termijn) te realiseren doel stellen, zal niet werken. Ook ‘witte’ Nederlandse vrouwen zijn trouwens niet allemaal even geëmancipeerd. Ook daar vind je vooroplopers en achteraanhobbelaars. Faciliteiten bieden waarmee allochtone vrouwen zelf hun emancipatieproces vormgeven is het meest effectieve aanbod ten behoeve van dit proces. Overdracht van kennis en vaardigheden is daarin cruciaal. Dat er daarnaast ook beleid moet zijn dat is gericht op het bestrijden en voorkomen van de (ook fysiek) niet vrije en vaak bedreigende leefsituatie waarin allochtone vrouwen verkeren, staat buiten kijf.

Ad 3. Meer Haagse aandacht voor emancipatie op het platteland 

Emancipatiebeleid is maar al te vaak randstedelijk geďnspireerd. Op het platteland zijn de randvoorwaarden voor een geëmancipeerde samenleving echter anders dan die in meer stedelijk gebieden. Het vraagstuk van Arbeid en Zorg bijvoorbeeld heeft op het platteland zeer specifieke kenmerken. Zowel de ruimtelijke als de sociale infrastructuur verschillen sterk van die in meer stedelijk gebieden. Dit vraagt om toegesneden onderzoek en passende oplossingen, die niet altijd passen in het landelijk beleid. Pilots en experimenten op dit terrein hebben - vaak meer dan de gestelde kaders bieden - tijd en ruimte nodig om tot duurzame inbedding te komen.
Ander voorbeeld is de bevordering van arbeidsparticipatie van vrouwen. Op het platteland vraagt dat om specifieke beleidsmaatregelen en stimuleringsmogelijkheden, en vooral ook om meer inzicht in de rollen die vrouwen vervullen in de zogenaamde leefbaarheid van het platteland. Bovendien kan het grote potentieel aan vrouwen met kennis van de plattelandssituatie beter worden benut bij de ontwikkeling van plattelandsbeleid en voorstellen tot plattelandsvernieuwing.