donderdag 14 november 2019 Home Zoek Contact Veel gestelde vragen Sitemap Print deze pagina  
 
 
 
Actueel
Nieuw op de site
Dossiers
Focus
Den Haag
Emancipatie algemeen
Varia
Servicepagina
Onze andere sites
 
 13
 
 Naar de vorige pagina
 
 
 >  FOCUS  >  DISCUSSIES  >  MAG AART JAN HE...
 >  BIJDRAGEN 11 - 20  >  13 

Louise Groenman
Oud-kamerlid D66

De Geus voorbarig

De uitspraken van minister De Geus vallen te typeren als ''de wens is de vader van de gedachte'' en alleen al daarom zijn ze op zijn minst verdacht. De ''moeder van de gedachte'' is immers buiten beeld gebleven.

Natuurlijk gaat onze samenleving er niet opeens anders uitzien als er in een volgend kabinet niet langer een bewindspersoon zit die belast is met de portefeuille emancipatiebeleid. Daarvoor is inderdaad het gedachtengoed van de vrouwenbeweging uit de jaren zestig te stevig geworteld. Dat wil echter niet zeggen dat steun vanuit de overheid niet langer gewenst zou zijn. Wellicht geen steun voor specifieke emancipatieprojecten maar wel een toeziend oog op het reguliere beleid dat indirect effect heeft op de positie van vrouwen. De minister rept zelf over integratie van beleid op verschillende terreinen maar de realisatie daarvan zou dan toch nu reeds herkenbaar moeten zijn.
  
Heeft de minister bijvoorbeeld zijn stem als co÷rdinerend minister voor het emancipatiebeleid laten horen in de discussie over de op til zijnde veranderingen in het ziektekostenstelsel? Heeft hij op zijn eigen departement de dwarsverbindingen aangebracht tussen de plannen op het gebied van de sociale zekerheid dan wel pensioenen en de effecten die deze kunnen hebben voor vrouwen? Mij is dat niet ter ore gekomen.
   
Er ligt toch nog een meerjarenbeleidsplan emancipatie? Waarom horen we niet hoe het daarmee gesteld is en hoe weet de minister zo zeker dat dat hele plan aan het eind van deze kabinetsperiode gerealiseerd zal zijn? Zou er niet een visitatiecommissie komen om onder meer daarop toe te zien en juist ook te beoordelen of andere departementen afgesproken taakstellingen nakomen? Gendermainstreaming is mooi als doelstelling maar vergt voorlopig en langer dan deze kabinetsperiode een bewindspersoon die daarop afgerekend kan worden.

Natuurlijk is het verstandig om de huidige kabinetsperiode te investeren in de positie van allochtone vrouwen. Het is echter na´ef om te veronderstellen dat daarop gericht beleid het na deze kabinetsperiode wel zonder co÷rdinerend emancipatieminister kan stellen.Wat voor autochtone vrouwen een kwart eeuw in beslag nam kan toch niet voor allochtone vrouwen in een vloek en een zucht op de rails gezet worden om vervolgens zo snel mogelijk aan de desbetreffende gemeenschap zelf te worden overgelaten? Bovendien zijn de cultureel bepaalde man-vrouwverhoudingen in veel allochtone gemeenschappen dermate diep geworteld dat alleen een voortgezet algemeen emancipatiebeleid de legitimatie biedt om de emancipatie van allochtone vrouwen en daarmee de integratie van allochtonen m/v in het algemeen te bewerkstelligen.Emancipatie van vrouwen loopt altijd vooruit op die van mannen en zolang de emancipatie van autochtone mannen nog veel te wensen overlaat laat zich raden hoe lang dat proces bij allochtone mannen nog zal duren.
   
Moet een minister van emancipatiebeleid dan aanschuiven aan de keukentafel in privÚhuishoudens? Nee,maar hij moet zich wel een voorstelling kunnen maken van de discussies die zich daar afspelen en die zullen voortduren, met voorspelbare uitkomst, zolang de randvoorwaarden om van echt vrije keuzen voor vrouwen Ún mannen te kunnen spreken niet zijn vervuld. Nog steeds bestaande beloningsverschillen tussen mannen en vrouwen,nog steeds geen kinderopvang als basisvoorziening en nog steeds obstakels voor taakcombineerders, het zijn maar een paar voorbeelden die de keukentafeldiscussie nog lang zullen blijven domineren.

Emancipatie als afgerond beschouwen met nog een restje noodzakelijk beleid voor allochtone vrouwen is ook onverstandig in het licht van de uitbreiding van Europa. In Europees verband heeft ons land zich nooit echt kunnen beroepen op vooruitstrevend beleid. Het duurde vaak te lang voor Nederland zich aan Europese richtlijnen conformeerde. Nu roepen dat het emancipatieproces in een paar jaar gepiept is betekent een slecht voorbeeld voor nieuw toetredende landen. Het zal hen een argument geven om emancipatiebeleid een ondergeschikte plaats op de beleidsagenda te geven ,terwijl er in veel van de toetredende landen nog veel emancipatiewerk aan de winkel is.

Natuurlijk is het het goed recht van de minister om zich te profileren ten opzichte van zijn voorgangers. Het is ook legitiem om een knuppel in een hoenderhok te gooien. Het lijkt echter wel verstandig om met de uitkomsten van de discussie in het hoenderhok je voordeel te doen. Bij een profilering met bepaalde uitspraken hoort een stevige beleidsagenda om je uitspraken waar te maken. Als emancipatie klaar is volgens de minister ligt de bewijslast bij hem en bij de rest van het kabinet.

21 november 2003