maandag 21 oktober 2019 Home Zoek Contact Veel gestelde vragen Sitemap Print deze pagina  
 
 
 
Actueel
Nieuw op de site
Dossiers
Focus
Den Haag
Emancipatie algemeen
Varia
Servicepagina
Onze andere sites
 
 Cisca Dresselhuys
 
 Naar de vorige pagina
 
 
 >  FOCUS  >  ARCHIEF  >  TK-VERKIEZINGEN 2002
 >  SLOTBESCHOUWINGEN  >  CISCA DRESSELHUYS 
Slotbeschouwingen Emancipatiedebat TK-verkiezingen 2002

CISCA DRESSELHUYS

Cisca Dresselhuys, hoofdredactrice Opzij (6 mei 2002):

‘Emancipatie wel in Libelle en Opzij. Maar niet bij de lijsttrekkers.’

‘Is er eigenlijk iets te zeggen over emancipatie bij deze verkiezingen?
Beter gezegd: hoor je de lijsttrekkers er iets over zeggen in al die 1001 televisie- en andere optredens, die ze dezer dagen verzorgen en verzorgd hebben? Nu hoor en zie ik lang niet alles (ik heb inmiddels zelfs het stadium bereikt dat ik pijlsnel de afstandsbediening grijp, wanneer ik weer zo'n bekend hoofd op het scherm zie verschijnen), maar voorzover ik wel gekeken en geluisterd naar wat de heren lijsttrekkers te zeggen hadden, heb ik de woorden vrouwen & emancipatie zelden of nooit gehoord. Soms zag en hoorde ik Ad Melkert en Paul Rosenmoller wel eens schrikkerig iets over kinderopvang zeggen, als ze een groepje vrouwen onder hun gehoor zagen.
Kortom: emancipatie is geen issue meer, te oordelen naar de lijsttrekkers. Nu komt dat waarschijnlijk ook, omdat lijsttrekkers hun gespreksthema altijd aanpassen aan het gezelschap, waarvoor ze spreken. En ik heb de lijsttrekkers overal gezien: bij studenten, bij boeren en tuinders, bij allochtonen, bij middenstanders, in moskeen, op universiteiten, op markten, in pretparken, in voetbalstadions tot aan de Soundmixshow toe. Maar ik heb ze nergens voor een vrouwengezelschap gehoord of gezien.
Onze eigen schuld: hadden we ze maar moeten uitnodigen!
Daarom is het des te nuttiger dat er in vrouwen-tijdschriften en op deze website wel aandacht geschonken wordt aan emancipatie- en vrouwenonderwerpen, voorzover die - met een loupe- te ontdekken zijn in de verkiezingsprogramma's. Dat Opzij zoiets doet, ligt voor de hand voor een opinieblad, maar zelfs de Libelle is nu met een serie vragen aan de lijsttrekkers gekomen. Dat zegt toch wel iets over de onzichtbaarheid van het thema emancipatie in deze campagne.

Interessant punt is: komt er na de verkiezingen weer een speciaal bewindspersoon voor emancipatie?
Als we kijken naar de gang van zaken bij de vorige formatie, is het duidelijk dat we Annelies Verstand veel meer te danken hebben aan het feit dat D66 nog aan een regeringsfunctie geholpen moest worden, dan aan het diepe begeren de emancipatie nog eens vier jaar te voorzien van een eigen bewindspersoon. Nu ben ik al jaren een pragmaticus: 'vraag niet hoe het kan, profiteer ervan', is mijn stelregel. Dus: alles is mooi meegenomen op het gebied van de emancipatie. Persoonlijk verwacht ik in een nieuw kabinet geen speciale emancipatie-staatssecretaris -of minister meer. Al jarenlang wordt er namelijk een pleidooi gehouden voor het terugbrengen van het aantal ministers en staatssecretarissen en D66 hoeft, naar de peilingen te oordelen, ook niet meer aan een extra baantje geholpen te worden.
Of het erg is dat er geen eigen bewindspersoon meer zal zijn?
Misschien wel. Misschien ook niet. Dat hangt er onder andere vanaf of emancipatie nog wel als een apart beleidsterrein wordt benoemd en waar dat dan wordt ondergebracht. Dat zou heel goed kunnen bij een minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, zoals vroeger ook het geval was. En doorslaggevend is dan: wie krijgt die ministerspost? Een goeie vrouw of een slappe man? Of een goeie man of een slappe vrouw? Wij zullen het moeten afwachten.

Tot dan is het zinnig om op 15 mei te kiezen voor een partij (en een vrouw), die in het verkiezingsprogramma in ieder geval aandacht besteedt aan zaken als: de combinatie van arbeid & zorg, kinderopvang, deeltijdwerk, verlofregelingen, armoedesbestrijding, aanpak van het allochtonenvraagstuk, dat van de WAO en van de mishandeling van vrouwen en kinderen.
Lees daarvoor dan vooral de vrouwenbladen en deze website. Die brengen tenminste de helderheid, waar de lijsttrekkers het zo schandalig hebben laten afweten.’